عایق رطوبتی

عایق رطوبتی پوششی برای جلوگیری از نفوذ آب و رطوبت به سطوح مختلف ساختمان و سازه‌های بتنی است. عایق‌های رطوبتی براساس ترکیبات، روش اجرا، محل استفاده و میزان مقاومت در برابر فشار آب به انواع مختلفی مانند عایق نانو، عایق پلیمری، عایق دوجزئی، عایق سیمانی پلیمری، عایق سفید بام و عایق بی‌رنگ تقسیم می‌شوند.

انتخاب عایق رطوبتی مناسب باید با توجه به محل اجرا، جنس سطح، میزان تماس با آب، تابش مستقیم خورشید و شرایط پروژه انجام شود. محصولات عایق رطوبتی بتن پلاست برای کاربردهایی مانند آب‌بندی پشت‌بام، استخر، مخزن، سرویس بهداشتی، نمای ساختمان و سطوح بتنی عرضه می‌شوند. در ادامه می‌توانید انواع محصولات را مشاهده و مقایسه کرده و برای انتخاب محصول، محاسبه میزان مصرف و استعلام قیمت روز با کارشناسان بتن پلاست تماس بگیرید.

انتخاب عایق رطوبتی مناسب

نوع عایق رطوبتی	کاربرد مناسب	سطح قابل اجرا	ویژگی شاخص	قیمت
نانو عایق رطوبتی سفید IW100-N	پشت‌بام، نما، دیوار، سرویس بهداشتی و ترمیم عایق قدیمی	بتن، سیمان، موزاییک، فلز، چوب، آسفالت و ایزوگام آماده‌سازی‌شده	انعطاف‌پذیر، مقاوم در برابر UV و قابل ترمیم	استعلام قیمت
نانو عایق رطوبتی رنگی	پشت‌بام، نما و سطوحی که هم‌زمان به رنگ‌آمیزی و آب‌بندی نیاز دارند	بتن، سیمان، فلز، موزاییک، چوب و سطوح آماده‌شده	آب‌بندی و رنگ‌آمیزی هم‌زمان با تنوع رنگ	استعلام قیمت
عایق امولسیونی پایه آب IEW91	بتن مدفون، دیوار حائل، فونداسیون، مخزن، لوله و سطوح در تماس با خاک	بتن، فلز، آجر، آسفالت و مصالح ساختمانی	پایه قیری، سرداجرا و مقاوم در برابر یون‌های مخرب	استعلام قیمت
پرایمر امولسیونی قیری	زیرسازی عایق امولسیونی و محافظت اولیه سطوح بتنی و فلزی	بتن، فلز، آجر و آسفالت	افزایش چسبندگی و آماده‌سازی سطح	استعلام قیمت

 

 

 

عایق رطوبتی چیست؟

 

 

 

 عایق رطوبتی به ماده، پوشش یا سیستمی گفته می‌شود که با محدودکردن عبور آب و رطوبت، از سطح یا اجزای سازه محافظت می‌کند. این سیستم‌ها براساس نوع زیرکار، فشار آب، شرایط محیطی و پوشش نهایی انتخاب می‌شوند و می‌توانند به‌صورت مایع، سیمانی پلیمری، قیری، ورقه‌ای یا نفوذگر باشند.

 انواع عایق رطوبتی

 با توجه به نیازهای خاص تجهیزات و تأسیسات، عایق‌های رطوبتی با تنوع بالایی در بازار موجود هستند و هر کدام ویژگی‌های منحصر به فردی برای استفاده در محیط‌های مختلف دارند.

عایق های رطوبتی عبارتند از :

• عایق رطوبتی نانو
• عایق رطوبتی پلیمری
• عایق رطوبتی پلی اورتان
• عایق سفید بام
• عایق رطوبتی قیری پلیمری
• عایق رطوبتی مشکی بام
• عایق رطوبتی بی رنگ(شفاف)
• عایق رطوبتی سیمانی-پلیمری
• عایق رطوبتی آکریلیک
• ایزوگام یا عایق رطوبتی پیش ساخته
• پوشش رطوبتی قیرگونی

انواع عایق رطوبتی به لحاظ اجرا عبارتند از :

 

عایق رطوبتی گرم اجرا

عایق رطوبتی گرم اجرا، نوع دیگری از عایق های رطوبتی است که از گذشته برای پوشش دهی سطوح مختلف، از جمله پشت بام ها، مورد استفاده قرار می گرفته است. برای نصب این محصولات عایق بندی رطوبتی، لازم است از حرارت بالا استفاده شود تا چسبندگی عایق به بهترین شکل ممکن تأمین گردد. عایق های رطوبتی گرم اجرا معمولاً پیچیدگی بیشتری در نصب دارند و همین موضوع باعث شده تا پروسه اجرای آن ها زمان بر و هزینه بر باشد. ایزوگام، رایج ترین نوع محصول عایق بندی رطوبتی گرم اجرا است. این نوع عایق ها معمولاً حساسیت بیشتری نسبت به حرارت و نور خورشید دارند و هزینه بالای اجرای آن ها به عنوان یک عیب مهم برای این عایق ها به شمار می رود.

 

عایق رطوبتی سرد اجرا

تمامی محصولات عایق رطوبتی را می توان بر اساس روش اجرا به دو دسته سرد اجرا و گرم اجرا تقسیم کرد. عایق های رطوبتی سرد اجرا نسل جدیدی از انواع عایق های رطوبتی هستند که عملکرد بسیار خوبی در عایق کاری رطوبتی از خود نشان می دهند. این محصولات بدون نیاز به حرارت و با روش سرد در محیط های مختلف نصب می شوند. سهولت در نصب، عدم نیاز به نیروی متخصص و قابلیت اجرا در شرایط آب و هوایی گوناگون، از جمله مهم ترین مزایای استفاده از عایق رطوبتی سرد اجرا به شمار می رود. این عایق ها بر خلاف عایق های گرم اجرا، می توانند ویژگی های بسیار خوبی را در برابر شرایط مختلف ارائه دهند و این امر موجب افزایش دوام و استحکام آن ها شده است. عایق های رطوبتی سفید، پلیمری، نانو و ... از جمله عایق های رطوبتی سرد اجرا هستند که می توان آن ها را بدون نیاز به حرارت در محیط مورد نظر به کار برد.

 

عایق رطوبتی نانو

 

 

عایق رطوبتی نانو نوعی پوشش آب‌بند مایع و سرداجراست که پس از خشک شدن، لایه‌ای پیوسته و بدون درز روی سطح تشکیل می‌دهد. این پوشش با محدودکردن نفوذ آب و رطوبت، از زیرکار در برابر نم زدگی، شوره و تخریب تدریجی محافظت می‌کند. عملکرد عایق نانو به نوع رزین، ضخامت اجرا، کیفیت زیرسازی و شرایط بهره‌برداری پروژه بستگی دارد.

این عایق‌ها باتوجه‌به فرمولاسیون و مشخصات فنی محصول، برای آب‌بندی پشت‌بام، نمای ساختمان، دیوارهای باران‌گیر، تراس، سرویس بهداشتی و برخی سطوح بتنی یا فلزی استفاده می‌شوند. برای سطوح در معرض نور خورشید باید محصولی با پایداری مناسب در برابر اشعه UV و تغییرات دما انتخاب شود. در استخر، مخزن و سازه‌های تحت فشار آب نیز مقاومت محصول در شرایط غوطه‌وری و فشار مثبت یا منفی باید از طریق برگه فنی بررسی شود.

انتخاب پوشش مناسب باید براساس محل اجرا و شرایط بهره‌برداری انجام شود. برای آب‌بندی پشت‌بام و سطوحی که مستقیماً در معرض تابش خورشید و تغییرات دما قرار دارند، نانو عایق سفید بام IW100-N به‌دلیل تشکیل پوشش یکپارچه، انعطاف‌پذیری و مقاومت در برابر اشعه UV قابل بررسی است. در پروژه‌هایی که آب‌بندی و ایجاد پوشش ظاهری به‌صورت هم‌زمان اهمیت دارد، نانو عایق رطوبتی رنگی گزینه متناسب‌تری محسوب می‌شود. برای نماهای آجری، سنگی یا سطوحی که نباید رنگ و ظاهر آن‌ها تغییر کند نیز باید از عایق بی‌رنگ سازگار با جنس سطح استفاده شود. پیش از انتخاب نهایی، میزان تماس با آب، وضعیت زیرکار، فشار رطوبت و مشخصات فنی هر محصول باید بررسی شود. 

عایق رطوبتی نانو بی رنگ 

عایق رطوبتی نانو بی رنگ برای محافظت از سطوحی به کار می‌رود که حفظ رنگ، بافت و ظاهر اولیه آن‌ها اهمیت دارد. این محصولات پس از اجرا، بدون ایجاد پوشش رنگی محسوس، جذب آب سطح را کاهش می‌دهند و از نفوذ رطوبت ناشی از بارندگی و شست‌وشو به منافذ مصالح جلوگیری می‌کنند.

عایق‌های بی‌رنگ باتوجه‌به فرمولاسیون محصول ممکن است به‌صورت پوشش شفاف سطحی یا ماده آب‌گریزکننده نفوذی عمل کنند. پوشش‌های سطحی لایه‌ای نازک روی زیرکار ایجاد می‌کنند؛ درحالی‌که مواد نفوذی وارد منافذ مصالح شده و خاصیت آب‌گریزی سطح را افزایش می‌دهند. به همین دلیل، میزان آب‌بندی، دوام، نحوه اجرا و سطح مناسب برای تمام محصولات بی‌رنگ یکسان نیست.

این نوع عایق می‌تواند برای برخی نماهای آجری، سنگی، سیمانی، سطوح بتنی، بندهای کاشی و مصالح متخلخل استفاده شود. پیش از اجرا باید جنس سطح، میزان جذب آب، تخلخل، آلودگی و وجود پوشش قبلی بررسی شود. اجرای آزمایشی روی قسمت کوچکی از سطح نیز ضروری است؛ زیرا بعضی محصولات ممکن است میزان براقیت یا رنگ ظاهری مصالح را تغییر دهند.

عایق بی‌رنگ برای ترمیم ترک‌های فعال، درزهای حرکتی یا آب‌بندی سطوح تحت فشار دائم آب مناسب نیست؛ مگر آنکه این کاربرد در برگه فنی محصول تأیید شده باشد. ترک‌ها، بندهای فرسوده و مسیرهای نفوذ آب باید پیش از اجرای عایق با مصالح سازگار ترمیم شوند. مقدار مصرف، تعداد لایه‌ها و فاصله اجرای آن‌ها نیز باید مطابق میزان جذب سطح و دستورالعمل فنی محصول تعیین شود.

 

عایق رطوبتی استخر

در طراحی سیستم آب بندی استخر باید مسیرهای احتمالی نشت شامل تخلخل بتن، ترک های جمع شدگی، درزهای اجرایی، محل اتصال کف به دیوار و نقاط عبور لوله ها بررسی شوند. اجرای یک پوشش سطحی بدون اصلاح این جزئیات، آب بندی پایدار ایجاد نمی کند؛ زیرا تمرکز تنش و حرکت های موضعی معمولاً در همین نواحی اتفاق می افتد. پیش از اجرای عایق، بتن باید پایدار و عاری از بخش های سست، چربی، گردوغبار و مواد عمل آوری ناسازگار باشد و نواحی کرمو، ترک ها و درزها با مصالح متناسب ترمیم شوند.

جهت فشار آب نیز در انتخاب سیستم عایق اهمیت دارد. در سطح داخلی استخر، پوشش عمدتاً تحت فشار مثبت قرار می گیرد؛ یعنی آب، عایق را به سطح زیرکار می فشارد. در استخرهای مدفون، بالا بودن سطح آب زیرزمینی ممکن است پس از تخلیه استخر، فشار منفی از پشت پوشش ایجاد کند. در چنین شرایطی استفاده از یک پوشش سطحی معمولی کافی نیست و باید آب بندی سازه، درزهای اجرایی، فشار هیدرواستاتیکی خارجی و نیاز به لایه نفوذگر یا زهکشی به صورت جداگانه بررسی شود.

در محل اتصال کف و دیوار، بهتر است گوشه تیز حذف و ماهیچه سیمانی اجرا شود. اطراف لوله های ورود و خروج، چراغ ها، اسکیمرها و سایر قطعات مدفون نیز باید با درزگیر سازگار آب بندی شوند. ترک های فعال و درزهای حرکتی نباید فقط با ملات سخت پوشانده شوند؛ این نواحی به جزئیاتی نیاز دارند که بتوانند تغییرشکل احتمالی را تحمل کنند. اگر پوشش نهایی کاشی باشد، سازگاری عایق با چسب کاشی و ملات بندکشی نیز باید کنترل شود.

آب بندکننده دوجزئی پلیمری Z2000 یک پوشش سیمانی اصلاح شده با پلیمر است که جزء پودری آن از سیمان، سنگدانه های میکرونیزه و افزودنی ها تشکیل شده و جزء مایع آن بر پایه رزین آکریلیک است. جزء سیمانی موجب سازگاری با زیرکار بتنی می شود و رزین آکریلیک، چسبندگی و انعطاف پذیری پوشش را افزایش می دهد. مطابق اطلاعات فنی محصول، میزان مصرف روی سطح با زبری معمولی برای هر لایه حدود یک کیلوگرم در مترمربع است، ملات آماده شده باید حداکثر طی ۲۰ دقیقه مصرف شود و زمان خشک شدن نهایی، با توجه به شرایط اجرا، بین ۳ تا ۷ روز اعلام شده است.

این محصول برای آب بندی سطوح تحت فشار مثبت قابل استفاده است؛ اما برای فشار منفی، در اطلاعات فنی آن اجرای لایه نفوذگر در زیر پوشش توصیه شده است. همچنین توان پل زدن روی ترک های مویی به معنای قابلیت پوشاندن ترک های فعال یا درزهای سازه ای نیست و این نواحی باید پیش از اجرای پوشش، به صورت مستقل ترمیم و درزبندی شوند.

 

 

عایق بندی استخر به طور قابل توجهی به کاهش مصرف آب و جلوگیری از تبخیر آن کمک می کند. اگر در منزل خود استخر دارید، ضروری است که اقدام به آب بندی استخر کنید. این نوع عایق رطوبتی در سه دسته اصلی شامل عایق های پلیمری، اپوکسی، اکرلیک و سیمان پلیمری در بازار موجود هستند. با انتخاب مناسب ترین نوع عایق، می توانید از دوام و کارایی استخر خود بهره مند شوید.

 

عایق پشت بام

 

 

سیستم عایق رطوبتی پشت بام باید علاوه بر جلوگیری از نفوذ آب، توان تحمل تابش مستقیم خورشید، چرخه های گرم و سرد شدن، حرکت های جزئی زیرکار و تنش های ایجادشده در محل ترک ها و اتصالات را داشته باشد. پیش از انتخاب عایق باید جنس بام، میزان تخلخل سطح، وضعیت شیب بندی، محل آبروها، ترک های موجود و سلامت لایه های قدیمی مانند آسفالت یا ایزوگام بررسی شود. باقی ماندن آب روی بام نباید صرفاً با اجرای عایق پوشانده شود و در صورت ضعف شیب بندی، ابتدا مسیر هدایت و تخلیه آب باید اصلاح گردد.

 

در اجرای پوشش های مایع، زیرکار باید پایدار و عاری از گردوغبار، چربی، جلبک، بخش های طبله شده و مصالح سست باشد. ترک ها، فرورفتگی ها و نقاط کرمو باید پیش از عایق کاری ترمیم شوند و در محل اتصال کف بام به دیوار جان پناه، اطراف کف شورها، لوله ها و سایر نقاط تغییر هندسه، جزئیات آب بندی جداگانه اجرا شود. اجرای پوشش روی ایزوگام یا آسفالت قدیمی نیز تنها زمانی قابل قبول است که لایه قبلی به سطح چسبندگی کافی داشته و قسمت های جداشده یا آسیب دیده پیش از اجرا اصلاح شده باشند.

 

نانوعایق رطوبتی سفید بام بتن پلاست یک پوشش مایع پایه آب است که از رزین های آکریلیک، فیلرهای مخصوص و افزودنی های پلیمری تشکیل می شود. این محصول پس از خشک شدن، غشایی پیوسته و انعطاف پذیر روی سطح ایجاد می کند. رنگ سفید پوشش نیز در مقایسه با عایق های تیره، جذب تابش خورشید و افزایش دمای سطح بام را کاهش می دهد؛ بااین حال، عملکرد حرارتی نهایی به ضخامت پوشش، شرایط اقلیمی و مشخصات کل مجموعه سقف وابسته است.

 

برای اجرای این سیستم، ابتدا یک لایه پرایمر آکریلیک سازگار روی زیرکار آماده شده اعمال می شود. سپس لایه اول عایق با قلم مو، غلتک یا تجهیزات پاشش اجرا و در نقاط حساس یا کل سطح موردنیاز، مش فایبرگلاس پیش از خشک شدن درون آن جای گذاری می شود. مش تقویتی باید بدون چین خوردگی و با هم پوشانی مناسب اجرا شود تا تنش های سطحی را در سطح بزرگ تری توزیع کند. لایه دوم در جهت عمود بر لایه اول و مطابق دستورالعمل محصول اجرا می شود تا احتمال باقی ماندن نقاط بدون پوشش کاهش یابد.

 

میزان مصرف این عایق با توجه به تخلخل، ناهمواری و جذب زیرکار متفاوت است؛ اما براساس مشخصات فنی محصول، برای هر لایه حدود 700 گرم تا یک کیلوگرم در هر مترمربع در نظر گرفته می شود. فاصله اجرای لایه دوم نیز حدود ۳ تا ۴ ساعت و زمانی اعلام شده است که لایه نخست هنوز حالت چسبنده دارد. شرایط دما، رطوبت و جریان هوا می تواند این زمان را تغییر دهد؛ بنابراین وضعیت واقعی پوشش و برگه فنی باید مبنای اجرا قرار گیرد. این محصول در صفحه فنی بتن پلاست با استاندارد ASTM D6083 معرفی شده است.

 

عایق رطوبتی پلیمری

 

 

عایق رطوبتی پلیمری یکی از پوشش‌های پرکاربرد در صنعت ساختمان است که با ایجاد لایه‌ای یکپارچه و مقاوم، از نفوذ آب و رطوبت به سطح زیرین جلوگیری می‌کند. ساختار پلیمری این عایق موجب افزایش چسبندگی، انعطاف پذیری و مقاومت پوشش در برابر تغییرات دما و شرایط جوی می‌شود. به همین دلیل، عایق های رطوبتی پلیمری در آب‌بندی سطوحی مانند بتن، ملات، دیوار، نما، پشت‌بام، سرویس‌های بهداشتی و سازه‌های در معرض رطوبت کاربرد دارند.

 

این عایق‌ها معمولاً به‌صورت سرد اجرا می‌شوند و برخلاف روش‌های سنتی، برای نصب به حرارت و شعله نیاز ندارند. عایق‌های پلیمری بر پایه آب می‌توانند به‌صورت تک‌جزئی یا دوجزئی تولید شوند. محصولات تک‌جزئی غالباً آماده مصرف هستند یا با آماده‌سازی محدودی اجرا می‌شوند؛ اما در عایق‌های دوجزئی، دو جزء محصول باید مطابق نسبت اعلام‌شده از سوی تولیدکننده با یکدیگر ترکیب شوند. رعایت نسبت اختلاط و آماده‌سازی صحیح سطح، تأثیر مستقیمی بر چسبندگی، دوام و عملکرد نهایی پوشش دارد.

 

عایق‌های پلیمری براساس ترکیبات و محل استفاده در مدل‌های مختلفی مانند عایق‌های پایه سیمانی، پوشش‌های سفید بام، عایق‌های رنگی و پوشش‌های نانو پلیمری عرضه می‌شوند. مدل‌های پایه سیمانی به دلیل سازگاری مناسب با بتن و ملات، برای آب‌بندی سطوح سیمانی و بتنی کاربرد بیشتری دارند. در بخش‌هایی مانند نمای سیمانی و دیوارهای خارجی که علاوه بر جلوگیری از نفوذ آب، حفظ ظاهر و ایجاد پوشش رنگی نیز اهمیت دارد، استفاده از عایق پلیمری سیمانی رنگی می‌تواند آب‌بندی و پوشش نهایی سطح را به‌صورت هم‌زمان تأمین کند.

انعطاف‌پذیری، چسبندگی مناسب، اجرای بدون شعله و امکان ایجاد پوششی بدون درز، این محصولات را به جایگزینی مناسب برای بسیاری از عایق‌های سنتی تبدیل کرده است. البته انتخاب نوع عایق باید براساس جنس سطح، میزان تماس با آب، فشار واردشده، شرایط محیطی و پوشش نهایی پروژه انجام شود؛ زیرا تمام عایق‌های پلیمری برای همه سطوح و کاربردها عملکرد یکسانی ندارند.

 

عایق رطوبتی پیش ساخته

عایق رطوبتی پیش ساخته به محصولاتی گفته می‌شود که به‌صورت رول، ورق یا غشای آماده تولید شده و با استفاده از حرارت، چسب یا اتصال مکانیکی روی سطح نصب می‌شوند. ایزوگام، ممبران‌های قیری، PVC، TPO و EPDM از انواع رایج این گروه هستند که هرکدام ساختار، روش اجرا و کاربرد متفاوتی دارند.

این عایق‌ها به‌دلیل ضخامت کنترل‌شده و تولید در شرایط کارخانه‌ای، می‌توانند پوششی یکنواخت روی سطوح وسیع ایجاد کنند. از آن‌ها برای آب‌بندی پشت‌بام، تراس، فونداسیون، دیوارهای مدفون، تونل، مخزن و برخی سازه‌های صنعتی استفاده می‌شود؛ بااین‌حال، انتخاب نوع غشا باید براساس محل اجرا، فشار آب، شرایط اقلیمی، میزان حرکت زیرکار و نوع پوشش محافظ انجام شود.

عملکرد عایق پیش‌ساخته وابستگی زیادی به کیفیت نصب و آب‌بندی محل هم‌پوشانی ورق‌ها دارد. گوشه‌ها، آبروها، محل عبور لوله‌ها، درزهای اجرایی و نقاط اتصال باید با جزئیات مناسب آب‌بندی شوند؛ زیرا نقص در این نواحی می‌تواند مسیر نفوذ آب ایجاد کند. سطح زیرکار نیز باید پایدار، هموار و عاری از قسمت‌های سست یا اجسام تیز باشد.

مقاومت حرارتی، انعطاف‌پذیری، طول عمر و میزان تحمل فشار در تمام عایق‌های پیش‌ساخته یکسان نیست. این مشخصات باید از برگه فنی همان محصول بررسی شوند و نمی‌توان یک محدوده دمایی یا دوام ثابت را به همه ممبران‌های پیش‌ساخته تعمیم داد.

عایق رطوبتی اکریلیک

عایق رطوبتی اکریلیک نوعی پوشش پلیمری مایع است که بر پایه رزین‌های اکریلیک تولید می‌شود و پس از خشک‌شدن، غشایی پیوسته و چسبنده روی سطح تشکیل می‌دهد. این عایق‌ها معمولاً به‌صورت سرد اجرا می‌شوند و باتوجه‌به فرمولاسیون محصول می‌توانند سفید، رنگی یا شفاف باشند.

پوشش‌های اکریلیک برای آب‌بندی پشت‌بام، نمای ساختمان، دیوارهای خارجی و برخی سطوح بتنی، سیمانی یا فلزی کاربرد دارند. در سطوح بیرونی، محصول باید از انعطاف‌پذیری و پایداری مناسب در برابر تابش مستقیم خورشید، تغییرات دما و شرایط جوی برخوردار باشد. نوع زیرکار، میزان تماس با آب و احتمال ایجاد ترک نیز باید هنگام انتخاب عایق بررسی شود.

پیش از اجرا، سطح باید پایدار، تمیز و عاری از گردوغبار، چربی، جلبک و قسمت‌های سست باشد. ترک‌ها، درزها و نواحی آسیب‌دیده نیز باید با مصالح سازگار ترمیم شوند. استفاده از پرایمر، رقیق‌کردن محصول، تعداد لایه‌ها و فاصله اجرای آن‌ها برای تمام عایق‌های اکریلیک یکسان نیست و باید مطابق برگه فنی محصول انجام شود.

عایق اکریلیک برای پوشاندن ترک‌های فعال، درزهای حرکتی یا تحمل فشار دائم آب مناسب نیست؛ مگر آنکه این قابلیت در مشخصات فنی محصول تأیید شده باشد. در پروژه‌های آب‌بندی استخر، مخزن یا سازه‌های مدفون، فشار آب و شرایط بهره برداری باید به‌صورت جداگانه بررسی شود.

 

عایق رطوبتی نما

 

 

عایق رطوبتی نما پوششی محافظ است که با کاهش جذب و نفوذ آب باران، از مصالح نما و لایه‌های زیرین آن در برابر نم زدگی، شوره، پوسته‌شدن و تخریب ناشی از چرخه‌های تر و خشک محافظت می‌کند. انتخاب عایق مناسب باید براساس جنس نما، میزان تخلخل سطح، وضعیت بندها و ترک‌ها، شدت بارندگی و مقدار تابش مستقیم خورشید انجام شود.

برای نماهای آجری، سنگی و سیمانی که حفظ رنگ و بافت اصلی آن‌ها اهمیت دارد، می‌توان از عایق بی‌رنگ سازگار با سطح استفاده کرد. این محصولات باتوجه‌به فرمولاسیون ممکن است به داخل منافذ مصالح نفوذ کنند یا لایه‌ای شفاف روی سطح تشکیل دهند. به همین دلیل، پیش از اجرای کامل باید محصول روی قسمت کوچکی از نما آزمایش شود تا تغییر احتمالی رنگ، براقیت و ظاهر سطح بررسی گردد.

در نماهایی که علاوه بر آب‌بندی، ایجاد یا بازسازی پوشش ظاهری موردنظر است، استفاده از عایق رطوبتی رنگی می‌تواند مناسب‌تر باشد. پوشش انتخابی باید چسبندگی کافی به زیرکار و پایداری لازم در برابر اشعه UV، تغییرات دما و شرایط جوی داشته باشد.

پیش از اجرا، بندهای فرسوده، ترک‌ها، قسمت‌های لق و مسیرهای ورود آب باید ترمیم شوند. اجرای پوشش روی نمای آلوده، چرب، نم‌دار یا دارای بخش‌های سست می‌تواند چسبندگی و دوام عایق را کاهش دهد. همچنین عایق سطحی جایگزین ترمیم ترک‌های فعال، اصلاح آبچکان، درزبندی اطراف پنجره‌ها یا رفع نقص اتصالات نما نیست و این نقاط باید به‌صورت جداگانه اصلاح شوند.

 

عایق امولسیونی قیری پایه آب

عایق امولسیونی قیری، سامانه ای سرداجرا است که در آن ذرات ریز قیر به کمک مواد امولسیون کننده در فاز پیوسته آب پراکنده شده اند. پس از اعمال پوشش، آب موجود به تدریج تبخیر یا جذب زیرکار می شود و ذرات قیر با نزدیک شدن به یکدیگر، لایه ای پیوسته، انعطاف پذیر و غیرمحلول در آب تشکیل می دهند. این فرآیند که به شکست امولسیون و هم جوشی ذرات قیر منتهی می شود، امکان اجرای پوشش را بدون استفاده از شعله و حلال های نفتی فراهم می کند.
عایق امولسیونی پایه آب بیشتر برای محافظت خارجی بتن های مدفون و نیمه مدفون، فونداسیون ها، دیوارهای حائل، جداره بیرونی زیرزمین ها، تونل ها و سطوح مجاور خاک استفاده می شود. لایه قیری علاوه بر کاهش نفوذ رطوبت، تماس مستقیم بتن یا فلز با آب، املاح، یون کلر و سولفات های موجود در خاک را محدود می کند. بااین حال، این پوشش جایگزین طراحی سازه آب بند، واتراستاپ درزهای اجرایی یا سیستم زهکشی پشت دیوار حائل نیست.
پیش از اجرا، سطح باید پایدار و عاری از خاک، گردوغبار، چربی، شیره بتن و قطعات سست باشد. کرموشدگی ها، ترک ها و درزهای موجود باید با مصالح متناسب ترمیم شوند؛ زیرا عایق امولسیونی برای پرکردن ترک های فعال یا جبران حرکت درزهای سازه ای طراحی نشده است. روی سطوح متخلخل، اجرای پرایمر امولسیونی قیری پایه آب باعث نفوذ بهتر در منافذ، تثبیت گردوغبار باقی مانده و افزایش پیوستگی میان زیرکار و لایه اصلی عایق می شود. پرایمر باید پیش از اجرای پوشش اصلی به مرحله ای برسد که سطح آن خشک شده باشد و به دست نچسبد.
عایق اصلی باید در چند لایه متقاطع اجرا شود و هر لایه پیش از اجرای مرحله بعد به گیرش کافی برسد. در نقاط مستعد ترک، محل اتصال سطوح و پروژه هایی که به مقاومت مکانیکی بیشتری نیاز دارند، می توان مش فایبرگلاس را در لایه نخستِ خیس جای گذاری و سپس با لایه بعدی پوشاند. مش باید بدون چین خوردگی، با هم پوشانی کافی و کاملاً مدفون در پوشش اجرا شود؛ زیرا باقی ماندن الیاف در سطح می تواند مسیر نفوذ آب ایجاد کند.
براساس اطلاعات فنی بتن پلاست، مصرف عایق روی زیرکار با زبری معمولی حدود ۱ تا ۱٫۵ کیلوگرم در مترمربع است؛ اما مقدار واقعی به تخلخل، ناهمواری، تعداد لایه ها و ضخامت طراحی شده بستگی دارد. زمان خشک شدن سطحی حدود ۳ ساعت و خشک شدن نهایی بین ۳ تا ۷ روز اعلام شده است. اجرای لایه دوم نیز حدود ۲ تا ۳ ساعت پس از لایه اول و در شرایطی انجام می شود که پوشش هنوز چسبندگی سطحی داشته باشد. دما، رطوبت نسبی، جریان هوا و میزان جذب زیرکار می توانند این زمان ها را تغییر دهند.
در دیوارهای مدفون، غشای قیری پس از خشک شدن باید پیش از خاک ریزی با لایه محافظ یا صفحه زهکش پوشانده شود؛ زیرا برخورد سنگدانه های تیز و عملیات تراکم خاک ممکن است پوشش را سوراخ یا از سطح جدا کند. همچنین در شرایط فشار منفی آب، یعنی زمانی که آب از پشت پوشش وارد بتن می شود، نباید بدون بررسی فنی به این عایق اکتفا کرد؛ زیرا فشار هیدرواستاتیکی می تواند موجب جداشدن پوشش از زیرکار شود. در چنین شرایطی باید منبع آب، زهکشی، آب بندی سازه و سیستم مقاوم در برابر فشار منفی به صورت یک مجموعه بررسی شوند.

مقایسه مشخصات فنی عایق‌های رطوبتی منتخب بتن پلاست

محصول	حالت و رنگ	میزان مصرف درج‌شده در کاتالوگ	فاصله اجرای لایه‌ها	بسته‌بندی کاتالوگ	استاندارد	قیمت
نانو عایق سفید IW100-N	مایع غلیظ، سفید	۲ تا ۲٫۵ کیلوگرم در مترمربع	۳ تا ۴ ساعت	سطل ۱۰ کیلوگرمی	ASTM D6083	استعلام قیمت روز
نانو عایق رنگی	مایع غلیظ، رنگ دلخواه	۲ تا ۲٫۵ کیلوگرم در مترمربع	۳ تا ۴ ساعت	سطل ۱۰ کیلوگرمی	ASTM D6083	استعلام قیمت روز
عایق امولسیونی پایه آب IEW91	مایع غلیظ، قهوه‌ای تیره	۱ تا ۱٫۵ کیلوگرم در مترمربع	حدود ۲ تا ۳ ساعت	سطل ۲۰ کیلوگرمی	ASTM D2939 ASTM D4060 ASTM D1460	استعلام قیمت روز
پرایمر امولسیونی قیری	مایع، قهوه‌ای تیره	حدود ۳۰۰ گرم در مترمربع	حدود ۲ تا ۳ ساعت	گالن ۲۰ لیتری	ASTM D2939 ASTM D1918	استعلام قیمت روز

 عایق رطوبتی جایگزین ایزوگام

نفوذ رطوبت می تواند به عمر مفید ساختمان ها آسیب جدی وارد کند و خسارات قابل توجهی به بار آورد. به همین دلیل، ایزوگام به عنوان یکی از روش های سنتی عایق کاری مورد استفاده قرار می گیرد. اما معایب متعدد این نوع عایق، بسیاری از افراد را به جستجوی گزینه های بهتری سوق داده است.ایزوگام به دلیل هزینه های بالا، نیاز به تخصص در نصب و اجرای دشوار، دوام پایین و آسیب پذیری در برابر نور خورشید، دیگر نمی تواند پاسخگوی نیازهای مدرن باشد. در مقابل، عایق های نوینی مانند عایق های نانو و لاستیک مایع نانو با استفاده از فناوری های پیشرفته به عنوان جایگزین های مؤثر معرفی شده اند.
این نانو عایق از مواد پلیمری با کیفیت بالا ساخته می شوند و مقاومت فوق العاده ای در برابر رطوبت و دماهای مختلف دارند. ویژگی هایی مانند انعطاف پذیری، خاصیت آب گریزی و عدم ترک خوردگی از خصوصیات بارز این محصولات به شمار می آید. همچنین، ساختار ضد اشعه UV و قابلیت تنفس این عایق ها به حفظ یکپارچگی سطوح کمک می کند.با توجه به این ویژگی ها، عایق های نوین به گزینه ای جذاب و جایگزین ایزوگام و قیرگونی تبدیل شده اند و به راحتی می توانند نیازهای عایق کاری در پروژه های مختلف را برآورده کنند. انتخاب این عایق ها نه تنها به بهبود کیفیت سازه ها کمک می کند، بلکه هزینه های نگهداری را نیز کاهش می دهد.

  

انواع عایق سفید و تفاوت های آن با ایزوگام

عایق سفید بام، که به عنوان عایق بام سفید نیز شناخته می شود، یکی از محصولات مؤثر در عایق بندی رطوبتی است. این عایق بر پایه پلیمر تولید می شود و قادر است یک ساختار یکنواخت و مقاوم را بر روی پشت بام های مسکونی، تجاری و اداری ایجاد کند.عایق های سفید بام می توانند با ترکیب شدن با حلال مناسب، به شکل مایع درآیند و به راحتی به صورت سرد در محیط های مختلف اجرا شوند. این روش اجرای عایق رطوبتی سفید بام به طور کلی با روش اجرای ایزوگام متفاوت است و این تفاوت یکی از ویژگی های کلیدی این دو محصول به شمار می آید.
عایق سفید بام به عنوان یک پوشش دهنده سرد، به دلیل حالت مایع خود، می تواند با استفاده از تجهیزات رنگ آمیزی به سادگی بر روی سطح پشت بام اعمال شود. در مقابل، ایزوگام به صورت جامد تولید می شود و برای نصب آن نیاز به حرارت و گرما است.از دیگر مزایای عایق سفید بام می توان به زیبایی ظاهری آن اشاره کرد که به سطح پشت بام جلوه ای جذاب می بخشد. همچنین، عایق های سفید در برابر نور خورشید و عوامل جوی مقاومت بیشتری دارند و کمتر دچار ترک خوردگی می شوند.در صورت بروز آسیب، عایق های سفید بام به راحتی قابل ترمیم هستند، در حالی که عایق های ایزوگامی این قابلیت را ندارند. به طور کلی، عایق سفید بام گزینه ای مناسب و کارآمد برای عایق بندی رطوبتی به شمار می آید که می تواند نیازهای مختلف پروژه های ساختمانی را به خوبی برآورده کند.

 

ویژگی های عایق رطوبتی

عایق های رطوبتی دارای ویژگی های خاصی هستند که آن ها را برای استفاده در پروژه های ساختمانی مناسب می سازد. برخی از مهم ترین ویژگی ها عبارتند از:
مقاومت در برابر آب
عایق های رطوبتی باید به گونه ای طراحی شوند که از نفوذ آب جلوگیری کنند. این ویژگی به ویژه در مناطق مرطوب یا در مکان هایی که در معرض بارش زیاد قرار دارند، اهمیت دارد.
دوام و طول عمر
عایق های رطوبتی باید دارای عمر طولانی باشند و در برابر عوامل جوی، UV، و تغییرات دما مقاوم باشند. این ویژگی باعث کاهش هزینه های نگهداری و تعمیرات می شود.
انعطاف پذیری
بسیاری از عایق های رطوبتی باید قابلیت انعطاف پذیری داشته باشند تا بتوانند در برابر حرکات سازه و تغییرات دما واکنش نشان دهند. این ویژگی به جلوگیری از ترک خوردگی و آسیب های دیگر کمک می کند.
قابلیت چسبندگی

عایق های رطوبتی باید به سطح زیرین خود به خوبی بچسبند تا خطر جدایی و نفوذ آب به حداقل برسد. این ویژگی به ویژه در عایق های مایع اهمیت دارد.
مقاومت در برابر مواد شیمیایی
بسیاری از عایق های رطوبتی باید در برابر مواد شیمیایی، مانند روغن ها و مواد شوینده، مقاوم باشند. این ویژگی به ویژه در محیط های صنعتی و تجاری اهمیت دارد.
مقرون به صرفه بودن
هزینه های عایق رطوبتی باید با توجه به مزایای آن، به صرفه باشد. انتخاب عایق مناسب می تواند به کاهش هزینه های بلندمدت کمک کند.
سازگاری با محیط زیست
امروزه بسیاری از تولیدکنندگان عایق های رطوبتی به دنبال استفاده از مواد سازگار با محیط زیست هستند. این ویژگی به حفظ محیط زیست و کاهش آلودگی کمک می کند.

 

کاربرد عایق رطوبتی

بام و تراس: در بام های مسطح و شیب دار، عایق رطوبتی مانع نفوذ آب باران و برف از طریق ترک ها، درزها و نقاط اتصال می شود. جزئیات پیرامون کف شورها، جان پناه ها، لوله ها و تجهیزات نصب شده روی بام اهمیت بیشتری از سطح یکنواخت بام دارند. عایق بام باید در برابر تابش فرابنفش، تغییرات دما و آب ماندگی احتمالی مقاومت متناسبی داشته باشد؛ بااین حال، ضعف شیب بندی باید پیش از اجرای عایق رطوبتی پشت بام اصلاح شود.
دیوارهای خارجی و نما: نفوذ باران از ترک ها، بندهای فرسوده و مصالح متخلخل می تواند موجب شوره زدگی، جداشدن رنگ، تخریب اندود و رشد قارچ و کپک در فضای داخلی شود. انتخاب عایق رطوبتی دیوار به جنس سطح، میزان تخلخل، وجود ترک و نیاز به حفظ ظاهر نما بستگی دارد. در نمای سنگی یا آجری ممکن است پوشش شفاف مناسب باشد، اما دیوار سیمانی ترک دار به سیستم ترمیم و پوشش انعطاف پذیرتری نیاز دارد.
زیرزمین و دیوار حائل: در سازه های مدفون، رطوبت خاک و آب زیرزمینی می تواند به صورت فشار مثبت از سمت خاک یا فشار منفی از داخل سازه بر پوشش اثر بگذارد. عایق خارجی دیوار حائل باید همراه با زهکشی، محافظ مکانیکی و جزئیات صحیح درزهای اجرایی طراحی شود. پوشش سطحی به تنهایی جایگزین سیستم زهکشی یا کنترل فشار هیدرواستاتیکی پشت دیوار نیست.
استخر، مخزن و حوضچه: در این سازه ها، فشار دائمی آب، درزهای اجرایی، ترک های بتن و محل عبور لوله ها مهم ترین مسیرهای نشت هستند. سیستم آب بندی استخر باید براساس فشار مثبت یا منفی، نوع آب، پوشش نهایی و سازگاری با بتن یا ملات انتخاب شود. در مخازن آب شرب نیز استفاده از محصول دارای تأییدیه بهداشتی مرتبط ضروری است و صرفاً عبارت «غیرسمی» برای تأیید این کاربرد کافی نیست.
حمام، سرویس بهداشتی و آشپزخانه: عایق زیر کاشی باید کف، کنج ها، محل اتصال کف به دیوار و اطراف کف شور و لوله ها را به صورت پیوسته پوشش دهد. در این فضاها آب می تواند از بندهای کاشی عبور کند؛ بنابراین کاشی و ملات بندکشی به تنهایی سیستم آب بند محسوب نمی شوند.عایق نانو سرویس بهداشتی باید با چسب کاشی و پوشش نهایی سازگار باشد.
پارکینگ، بالکن و کف ساختمان: در سطوح افقی، علاوه بر نفوذ آب باید سایش، تردد، ترک های جمع شدگی و حرکت درزها نیز بررسی شود. عایق رطوبتی کف ساختمان در صورت قرارگرفتن زیر لایه نهایی باید در برابر آسیب های حین اجرای کف سازی محافظت شود. در سطوح در معرض تردد نیز مقاومت مکانیکی و قابلیت تعمیر پوشش اهمیت دارد.
تونل ها و سازه های زیرزمینی: آب بندی تونل و پارکینگ زیرزمینی باید با توجه به سطح آب زیرزمینی، فشار هیدرواستاتیکی، درزهای اجرایی و انبساطی و روش ساخت سازه طراحی شود. در این پروژه ها معمولاً ترکیبی از بتن کم نفوذ، واتراستاپ، غشاهای آب بند، مواد تزریقی و سیستم زهکشی استفاده می شود و یک پوشش سطحی به تنهایی پاسخ گوی تمام مسیرهای نفوذ نیست.
فونداسیون و بتن مجاور خاک: پوشش های قیری یا پلیمری می توانند تماس مستقیم بتن با رطوبت، کلریدها و سولفات های موجود در خاک را کاهش دهند. انتخاب سیستم باید براساس نتایج آزمایش خاک و آب زیرزمینی، شدت محیط مهاجم و جزئیات محافظت پوشش هنگام خاک ریزی انجام شود.
 سازه ها و تجهیزات صنعتی: در صنایع نفت، گاز، فاضلاب و فرآیندهای شیمیایی، پوشش باید علاوه بر آب بندی در برابر مواد شیمیایی، دما، سایش و شرایط بهره برداری مقاوم باشد. در این محیط ها عبارت عمومی «عایق رطوبتی» کافی نیست و نوع رزین و مقاومت شیمیایی محصول باید با سیال و غلظت واقعی آن تطبیق داده شود.
پروژه های عمرانی و ژئوتکنیکی: ژئوممبران ها و لایه های آب بند می توانند نفوذ و مهاجرت آب را در کانال ها، لاگون ها، سدهای خاکی و محل های دفن کنترل کنند؛ اما پایداری خاک و جلوگیری از لغزش به طراحی شیب، زهکشی، مقاومت برشی، فشار آب حفره ای و محاسبات ژئوتکنیکی وابسته است. بنابراین نباید کنترل لغزش خاک را مستقیماً به عایق رطوبتی نسبت داد.

نحوه استفاده از عایق رطوبتی نانو

اجرای صحیح عایق رطوبتی نقش مهمی در کارایی و دوام آن دارد. مراحل اجرای عایق رطوبتی بسته به نوع عایق متفاوت است، اما به طور کلی می توان مراحل زیر را در نظر گرفت: