مکانیزم اثر روان کننده بتن دیرگیر در توسعه کیفیت بتن چگونه است؟
موقع اضافه کردن روان کننده بتن دیرگیر بر پایه لیگنو سولفونات به آب و سیمان، گروه قطبی آنیونی موجود در مولکولها به یک زنجیره هیدروکربنی که خود نیز قطبی است و دارای چند گروه OH است وصل میگردد. با اضافه کردن این روانساز به مخلوط، سر قطبی مولکول روان کننده بتن دیرگیر بر پایه لیگنو سولفونات، به ذرات سیمان پیوند میخورد و به دلیل دوقطبی شدن ذرات، از جمع شدگی آنها ممانعت میکند و به این ترتیب روانی مخلوط بتنی افزایش مییابد و سبب پراکنده شدن بهتر ذرات تشکیل دهنده در طرح اختلاط خواهد شد. اضافه بر آن خواص روانی در فرمولاسیون روان کننده بتن دیرگیر بر پایه لیگنو سولفونات از موادی استفاده شده که بعد از برخورد با سیمان موجب ایجاد کندی در گیرش و سرعت فرایند هیدراسیون خواهد شد و به این ترتیب زمان کارپذیری بتن افزایش خواهد یافت.
چگونه روان کننده دیرگیر با کیفیت مطلوب را بشناسیم؟
روان کننده دیرگیر با کیفیت مناسب، باید دارای چگالی مناسبی باشد. بهترین معیار آزمایش روان کننده دیرگیر عملکرد مطلوب آن با توجه به میزان مصرف توصیه شده از سوی تولید کننده میباشد. البته باید دقت شود این میزان مصرف نیز در حد معمولی باشد و بیشتر از حد مجاز نباشد. در صورت بهره گیری از محصول روان کننده بتن دیرگیر با غلظت و کیفیت پایین، مجبور به استفاده مقدار بیشتری از روانساز در بتن خواهیم شد که با توجه به وارد شدن مقدار آب بیشتر از حد مجاز به مخلوط، کاهش مقاومت را به دنبال خواهد داشت. همچنین میزان دیرگیری کنترل شدهای برای روان کننده دیرگیر باید وجود داشته باشد. چنانچه بصورت مثال میزان دیرگیری بیش از حد مجاز باشد، فرآیند هیدراسیون بیش از اندازه مجاز به تاخیر خواهد افتاد و یا اصلا انجام نمیشود.
